Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 7 juni 2021

College laat grote steken vallen rond nieuwe aanpak dyslexie

“Als gezamenlijke zorgaanbieders hebben wij via scholen veel voorbeelden gekregen van complete en correct ingediende schooldossiers die door gemeenteambtenaren (van de wijkteams) toch afgewezen zijn.

Al onze input is structureel genegeerd. Sterker nog, ten onrechte wordt in het verslag de indruk gewekt dat wij voor het door de gemeente voorgestelde combiscenario zouden zijn, terwijl dit helemaal niet het geval is.

Deze zogenoemde conclusie is er later eenzijdig door ambtenaren van de gemeente Zwolle ingezet. Dit is een buitengewoon kwalijke zaak!

We voelen ons niet serieus genomen en ervaren het traject tot nog toe als een rituele dans waarvan de uitkomst allang vast staat. Stelselmatig wordt niet met ons, maar over ons gesproken.”

Maandag 7 juni debatteert de raad over de nieuwe aanpak van dyslexie. De teksten hierboven zijn teksten van de zorgaanbieders dyslexie. Zes klachtpunten hebben zij formeel ingediend over de manier waarop de gemeente Zwolle tot nieuw beleid komt. De Zwolse fractie is eerder kritisch geweest over de handelwijze van het college rond de totstandkoming van nieuw beleid. Enige maanden terug vroeg D66 om een extern onderzoek naar aanleiding van het nieuwe beleid voor dagbesteding.

Vertrouwen in de overheid begint bij het zijn van een betrouwbare overheid

Van de gemeente mag je als inwoner en organisatie verwachten dat zij betrouwbaar, onpartijdig en transparant is. De klachten van de aanbieders laten zien dat dit niet altijd het geval is en dat is kwalijk en onprofessioneel. Daarbij is de fractie ook kritisch op de tijd die het kost om tot een nieuwe aanpak te komen. Het heeft meer dan drie jaar geduurd om tot een voorstel te komen. Nu ligt er een voorkeursscenario waarvan de haalbaarheid van de inhoudelijke en financiƫle randvoorwaarden nog niet inzichtelijk is. De daadwerkelijke uitvoering laat nog op zich wachten.

Goed en passend onderwijs voor elk kind

Het uiteindelijke voorstel heeft onze instemming, mits we zeker weten dat kinderen die dyslexie hebben de hulp krijgen die zij nodig hebben. Normaliseren (een term die het college gebruikt om aan te geven dat we kinderen zoveel mogelijk in hun normale omgeving willen helpen) mag niet dogmatisch toegepast worden door het sociaal wijkteam omdat het risico daarvan is dat kinderen te lang de zorg ontnomen wordt die zij nodig hebben.

Ook gaat wethouder Van Willigen er in zijn voorstel vanuit dat het onderwijs binnen korte tijd de kwaliteit van het lees- en spellingsonderwijs zodanig op orde weet te brengen dat er een besparing op zorg gerealiseerd kan worden. Een grote onzekerheid gezien alle taken die het onderwijs reeds op haar bordje heeft en zowel de onderwijs inspectie als PISA laten zien dat het onderwijs suboptimaal presteert op het gebied van taalonderwijs.

De wethouder stelt voor het extra geld dat het scenario oplevert te gebruiken voor het verbeteren van het onderwijs. Dat is heel nobel, maar laten we niet vergeten dat het geven van passend onderwijs een taak en verantwoordelijkheid is van het onderwijs zelf. De poortwachter (uit het voorstel) die de school helpt en controleert hangt tussen zorg en onderwijs in, en we kunnen ons voorstellen dat de gemeente dit deels bekostigd. Met de komst van de poortwachter kan de rol van het sociaal wijkteam in het ondersteuningsteam op school waarschijnlijk een stuk kleiner worden.